![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
«Այսպիսի առիթներով հաճախ են ասում, որ նա չի մահացել, կարող է այդ խոսքը շատ արհեստական թվալ, բայց իրեն մոտիկից ճանաչողների համար իսկապես այդպես է, նա միշտ մեզ հետ է ու միշտ պայքարում է, մեր պարտականությունն է ոչ միայն հերոսներին որպես անհատ ներկայացնել, այլ այդ հերոսների խորհուրդը ներկայացնել: Մենք պիտի հիշենք մարդկային որակ ներկայացնող այն հերոսներին, ովքեր մեզ ճանապարհ են ցույց տալիս»,- ասաց «Մոնթե Մելքոնյան» հիմնադրամի նախագահ Ալեք Ենիգոմշյանը, ով Մոնթեին ճանաչել է մոտ 30 տարի:
Մոնթե Մելքոնյանը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Սան Ջոաքուին բնակավայրում 1957թ. Նոյեմբերի 25-ին: 1969թ. Մոնթեի ընտանիքը տեղափոխվում է Իսպանիա: Դպրոցն ավարտելուց հետո Մոնթեն մեկնում է Թուրքիա Հայոց պատմական հողերը տեսնելու, ապա Լիբանան: ԱՄՆ վերադառնալուց հետո նա ընդունվում է Բերկլիի համալսարանի հնԷաբանության ու Ասիայի պատմության բաժինը: 1975թ գործուղղվՈՒՄ Է Իրան և Լիբանան` հայկական դպրոցներում դասավանդելու համար: Պատմական գիտությունների թեկնածու էր, տիրապետում էր 7 լեզուների: 1979թ ծանոթանում է լիբանանաբնակ հայուհու` Սեդայի հետ, ում հետ և շարունակում է իր կյանքի ուղին: Ամուսնությունը գրանցված է 1991թ օգոստոսի 3-ին:
Մոնթեն 1970-ական թվականների վերջին և 1980-ական թվականների սկզբին մասնակցում է Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին աջ-քրիստոնեական միավորումների կողմից, հրեական բանակի դեմ մղված ռազմական գործողություններին /1982թ./: 1980թ աշնանը համալրում է Հայաստանի Ազատագրության Հայ Գաղտնի Բանակի շարքերը /ԱՍԱԼԱ/: Մոնթեն կազմակերպում և իրականացնում է «ՎԱՆ» գործողությունը` Ֆրանսիայում Թուրքիայի դեսպանատան գրավումը 1981թ սեպտեմբերի 24-ին, մի շարք այլ գործողություններ` ուղղված եվրոպական երկրներում թուրքական ներկայացուցչությունների դեմ:
Սակայն շուտով ԱՍԱԼԱ-ի գործունեության մեթոդների վերաբերյալ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով, մասնավորապես 1983թ. «Օռլիե օդանավակայանի պայթյունի, որի արդյունքում զոհվում են 8 խաղաղ բնակիչներ, Մոնթեն հեռանում է Հակոբ Հակոբյանի կողմնակիցներից ու կազմավորում նոր միություն ԱՍԱԼԱ-ի Հեղափոխական Շարժում ` ԱՍԱԼԱ-ՀՇ /ASALA-RM/:
Նա միշտ իր գաղափարակից ընկերներին ասում էր. «… առաջադեմ և հեղափոխական Հայերի համար ուղղակի պարտականություն պետք է լինի բոլոր հնարավոր հայրենասերներին առաջնորդել ու դաստիարակել, քանզի սա պայքարի ամենատարրական մասնիկն է»:
1981թ. նրան մեղադրում են Հռոմում թուրք դեսպանի սպանության մեջ և ձերբակալում: Սակայն մեկ ամիս անց ԱՍԱԼԱ-ի 15 արձագանք- պայթյուններից հետո նրան ազատ արձակեցին:
1985թ Փարիզում Մոնթեին երկրորդ անգամ ձերբակալում են սահմանի անօրինական անցման, զենք ունենալու և փաստաթղթերը կեղծելու մեղադրանքով: Թեպետ դատարանի որոշմամբ նա պետք է 6 տարի անցկացներ բատում, սակայն իրականում նա 3,5 տարի հետո ազատ է արձակվում:
1989թ. բանտից դուրս գալուց անմիջապես հետո Մոնթեն փորձում էր հասնել Հայաստան, ինչը հաջողվում է նրան միայն 1990թ.: 1991թ. սեպտեմբերին հենց Արցախ ժամանելու հաջորդ օրը Մոնթեն Շահումյանի շրջանի Բուզլուխ, Մանաշիդ, Էրքեջ գյուղերի համար մղվող մարտերի մեջ է մտնում: Շուտով Կոռնիձորի ջոկատի շտաբի հրամանատարն է դառնում:
1992թ. ամենածանր շրջանն էր Արցախի համար: Թշնամին վարձկանների օգնությամբ միանգամից բոլոր ուղղություններով հարձակում է կազմակերպում` ունենալով բավական մեծ արտոնություններ մարդկային ռեսուրսների, հսկայական քանակությամբ ռազմական տեխնիկայի առումներով: Ադրբեջանական բանակը փորձում էր ամեն գնով վերցնել Արցախի հարավային դարպասը համարվող Մաչկալաշենն ապա ամբողջ ուժով շարժվել առաջ` դեպի Շուշի: Սակայն, Մաչկալաշեն գյուղի մոտ ադրբեջանական բանակը հանդիպում Մոնթեի ջոկատին: Դե իհարկե հենց այստեղ էլ թշնամին ջախջախվում է ու հսկայական մարդկային և ռազմական տեխնիկայի կորուստներ կրում: Հարավից Արցախին սպառնացող վտանգն այսպես չեզոքացվում է մեծն հերոսի ու նրա ջոկատի հերոսական պաշտպանության շնորհիվ: Շուտով Ավոն ղեկավարում է Մարտունիի
Պաշտպանական շրջանն ու ևս մեկ տարի շարունակում է պայքարը` պաշտպանելով Արցախի Մարտունիի շրջանը: Այս ողջ շրջանում, ինչպես Մոնթեն էր սիրում ասել` հայկական զորամիավորումները սեփական հողից և ոչ մի սանտիմետր չզիջեցին: Մոնթեն մասնակցում է ԼՂՀ գրեթե բոլոր շրջանների պաշտպանական և ազատագրական մարտերին` արժանանալով հասարակության հարգանքին ու սիրուն:
ԼՂՀ ԶՈՒ փոխգնդապետ Մոնթե Մելքոնյանը` ամենավառ, տաղանդավոր և հմուտ հրամանատարներից մեկը, զոհվեց 1993թ հունիսի 12-ին Մարզիլու գյուղում: Նրա աճյունը հողին հանձնվեց «Եռաբլուրում»:
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությանը մատուցած յուրահատուկ ու անգնահատելի սխրանքի և պաշտպանության կազմակերպմանը մեծապես նպաստելու ու աջակցելու համար հետմահու արժանացավ ԼՂՀ ամենաբարձր «Արցախի Հերոսի» կոչմանը` դառնալով «Ոսկե Արծիվ» շքանշանի ասպետ: Այժմ Մոնթեի անունն է կրում ՀՀ ԶՈՒ ռազմական զորամիավորումը, ռազմական ինստիտուտը և դպրոցը, կամուրջն ու բարեգործական հիմնադրամը:
Նոյեմբերի 19-ի ուշ երեկոյան շախմատի Հայաստանի հավաքականը գերազանց հաղթանակի է հասել Ադրբեջանի նկատմամբ: Մեր շախմատիստները կարողացել են հերթական պարտության մատնել ադրբեջանական կողմին:
Հայաստանը ներկայացնող չորս շախմատիստներից Վլադիմիր Հակոբյանը հիանալի հաղթանակ է տարել ադրբեջանցի Շախրիյար Մամեդյարովի նկատմամբ: Մեր մյուս շախմատիստները` Լևոն Արոնյանը, Գաբրիել Սարգսյանը և Տիգրան Պետրոսյանը, ադրբեջանցիների հետ խաղում բավարարվել են ոչ ոքի արդյունքով: Չնայած դրան, հայկական ոսկե հավաքականը ևս մեկ անգամ գերազանց հաղթանակի է հասել ադրբեջանցի թուրքերի նկատմամբ: Մինչ այդ, մեր արևելյան հարևանները վստահաբար նշում էին սեփական լրատվամիջոցներով, որ անպայման կհաղթեն հայերին` վրեժ լուծելով հայերից Արցախում կրած իրենց պարտության համար: Նման հայտարարություն արել էին Ադրբեջանի շախմատի թիմի անդամները` երաշխավորելով, որ խոշոր հաշվով կհաղթեն հայերին:Ահա այսպես է Արցախը անքակտելիորեն կապված Մայր Հայաստանին:
We are few but we are called Armenians,
We do not put ourselves above anyone,
But we know ourselves,
We are called Armenians,
And why should we not feel pride about that,
We are, We shall be, and become many!
АРМЯНЕ МЫ!!!!!!!!!
И ПУСТЬ НАВЕК ЗАПОМНИТ ВРАГ,
ЧТО ЛИШЬ ТОГДА ВСТАЁМ
МЫ НА КОЛЕНИ ,
КОГДА ЦЕЛУЕМ
АРМЯНСКИЙ ФЛАГ
Syndicate
